MAFS 2026: Trouwambtenaar Soraya de Bakker stelt de vraag, maar niemand luistert echt

Jorit Henning

Stuitervrouw kijkt naar het RTL 4-programma Married at First Sight waarin deelnemers als Luigi, Kirsten, Linda, Cindy, Domenik en Ferenc hun liefdesleven in handen leggen van experts. Terwijl de romantiek tijdens de huwelijksplechtigheid van MAFS 2026 zich langzaam opbouwt, hoort zij vooral de woorden van de babs Soraya de Bakker.

Luigi en Kirsten zeggen ‘JA’ tegen trouwambtenaar Soraya de Bakker

Ik lig languit op de bank naar Married at First Sight te kijken, naar het huwelijk van Luigi en Kirsten, terwijl de stem van babs Soraya Bakker door de woonkamer klinkt. Zo’n stem die je normaal half hoort terwijl je ondertussen een zak chips leeg eet, maar dit keer blijft er één zin hangen.

‘Beloof je getrouw aan alle verplichtingen te voldoen die de wet aan de huwelijkse staat verbindt?’

Wie kent dat beroemde zinnetje uit huwelijksvoltrekkingen niet. Ik weet niet waarom, maar precies dat zinnetje zet iets in gang. Niet eens bewust. Een stortvloed aan gedachten die zich langzaam ontvouwt tot een doemscenario van reusachtig formaat.

VERPLICHTINGEN… Dat woord lijkt me ineens behoorlijk beangstigend als je tegenover iemand staat die je nog geen kwartier kent en waarvan je oprecht nog moet inschatten of hij überhaupt toerekeningsvatbaar is. En toch zeggen MAFS-deelnemers Luigi en Kirsten gewoon volmondig ‘ja’. Het verbaast me dat geen enkel familielid in de zaal halverwege zo’n plechtigheid roept: ‘Wacht even, Soraya, kun je dit stukje nog even toelichten voordat mijn dochter of zoon zichzelf juridisch vastzet aan een onbekende?’

MAFS-expert Eveline Stallaart en de moeder van de bruid zien het helemaal zitten

Terwijl ik daar nog een beetje in het woord ‘verplichtingen‘ blijf hangen, zie ik Kirsten lachen. Na afloop vertrouwt ze de kijkers toe dat ze nog moet wennen. ‘Dat het niet meteen wow is, maar ook niet dat het niet leuk is.’ Hmm, dat klinkt nou niet bepaald als een liefdesverklaring waar je spontaan een gezamenlijke hypotheek bij afsluit.

Ondertussen stuitert haar moeder door de trouwlocatie alsof ze mentaal al een extra stoel bij de kersttafel heeft bijgeschoven. Nieuwe schoonzoon, helemaal goed. Ik kijk ernaar en probeer me voor te stellen dat je daar als ouder zit, terwijl je kind net ‘ja’ heeft gezegd tegen iemand die ze vijf minuten geleden voor het eerst zag. En dan hoor ik expert Eveline Stallaart ook nog zeggen dat ze twee mensen ziet die elkaar stiekem wel leuk vinden.

Zijn de moeder van Kirsten en Eveline stekeblind, of kijken zij gewoon met een optimisme waar je normaal gesproken alleen mee een kraskaart koopt? Zien ze iets wat ik niet zie?

Wat ik zie is vooral een bruid die er alles aan doet om het gezellig te houden, maar ondertussen nog even moet landen bij het idee dat ze zojuist een juridisch waterdicht huwelijk is aangegaan met een man die ze amper kent. Vast met huwelijkse voorwaarden, zodat alles netjes gescheiden blijft, maar die zorgplicht verdwijnt niet ineens omdat je dat op papier zet. Je kunt hooguit afspreken hoe je ermee omgaat, niet dat hij er niet is.

Is de openingsdans het begin van het einde voor het bruidspaar?

De openingsdans van het echtpaar maakt het eigenlijk alleen maar duidelijker. Luigi staat daar zichtbaar blij te zijn dat hij met zo’n mooie vrouw mag dansen, terwijl Kirsten het iets voorzichtiger aanpakt. Gedurende de dans creëert de bruid steeds meer ruimte tussen hen. Niet dramatisch groot, maar wel precies genoeg om te voelen dat er iets niet klopt. Bijna alsof ze heel voorzichtig probeert los te komen van iets waar ze zich zojuist juridisch aan heeft verbonden. Ik zit te kijken en vraag me af of dit misschien het moment is waarop het echt indaalt. Zou dit het moment zijn dat Kirsten daadwerkelijk beseft dat ze een grote fout heeft gemaakt?

Dan volgt de huwelijksreis. Tenminste, dat is het plan, maar nog voordat er ook maar één romantisch moment kan ontstaan, gaat het al mis. De vlucht wordt vertraagd, nog een keer vertraagd en uiteindelijk geannuleerd. Het is bijna alsof Onze Lieve Heer vanaf zijn wolk even hard op de rem trapt en roept: ‘Kinders, waar zijn jullie in hemelsnaam mee bezig?’

Luigi en Kirsten bellen Eveline Stallaart voor consultatie. De Married at First Sight-expert luistert, stelt een paar vragen en komt vervolgens met het advies dat ze allebei beter een eigen hotelkamer kunnen nemen. Ik moet bekennen dat ik daar harder om moet lachen dan de bedoeling is. Ben je net getrouwd en nog voordat je überhaupt samen in een vliegtuig hebt gezeten, lig je alweer apart te ronken. De wet zegt samenleven, de producent van Married at First Sight zegt huwelijksreis met camera’s op je snoet gericht, maar Onze Lieve Heer heeft duidelijk andere plannen.

Waarom hebben Domenik en Ferenc zoveel haast?

Terwijl ik daar nog over zit na te denken, schuift het montageteam van Married at First Sight ineens Domenik en Ferenc mijn beeldscherm op. Ja joh, gooi er even een compleet andere verhaallijn doorheen. Alsof ik nog niet in de war genoeg ben van die huwelijksgeloften.

De heren zijn op huwelijksreis en lijken al een paar stappen verder te zijn dan Luigi en Kirsten. Ferenc zegt dat hij het spannend vindt hoe comfortabel het voelt. Dat is in dit programma ongeveer hetzelfde als zeggen dat je denkt dat je kunt vliegen terwijl je nog op de rand van het dak staat.

Domenik voelt van alles tegelijk. Heeft het over knoppen die worden ingedrukt, oude stukken die naar boven komen en een soort innerlijk kind dat ineens kiekeboe roept. Misschien ligt het aan mij, maar ik kan die man af en toe echt niet volgen. Zijn woorden klinken als een inspirerend praatje van een goeroe in kleermakerszit en tegelijkertijd alsof hij net iets te enthousiast is ontsnapt uit een TBS-kliniek.

Zet mij alsjeblieft nooit zeven dagen lang met Domenik in Het Glazen Huis. Ik weet nu al dat ik daar binnen twee uur met mijn hoofd tegen de deur sta te bonken en ondertussen een potlood in mijn trommelvlies penetreer, in een wanhopige poging om die man niet meer te hoeven horen.

Domenik en Ferenc gaan ook meteen als een speer. Er wordt al gesproken over samen douchen. Over een tongzoen als afsluiting van de avond. Ze kennen elkaar potverdorie net een paar dagen. Een paar dagen! Ik heb planten die meer tijd nodig hebben om te wennen aan een nieuwe plek. Maar goed, misschien hoort het gewoon bij het proces. Of bij de verplichtingen die de wet aan de huwelijkse staat verbindt. Ik begin langzaam te vermoeden dat daar ergens een clausule in zit die ik even gemist heb.

Nieuwkomers Cindy en Linda

MAFS-deelnemers Linda en Cindy moeten nog beginnen aan hun Married at First Sight avontuur. Cindy vertelt dat als ze iets in haar hoofd heeft, ze het ook meteen wil doen. Dat kan dus net zo goed midden in de nacht een muur schilderen zijn. Enerzijds is ze blijkbaar impulsief, maar anderzijds houdt deze dame graag de touwtjes in handen. Cindy beseft dat ze moet leren om de controle los te laten. Best een bijzondere keuze om je dan in te schrijven voor een tv-programma waarin je trouwt met een wildvreemde.

Linda heeft weer een heel ander verhaal. Over een ernstig motorongeluk dat ze heeft gehad en hoe ze zichzelf daarna opnieuw heeft opgebouwd. Het is mooi om te zien hoe iemand daar kracht uit haalt. Maar als expert Anne de Campagne begint over het leven vieren binnen een relatie en vraagt hoe Linda ‘de slingers gaat ophangen’, merk ik dat mijn hoofd alweer een zijweg neemt.

Hoe vier je iets met iemand die je nog niet kent? Wanneer begin je daarmee? En hoe moet dat met die slingers? Pin je die met een punaise vast aan je partner of blijf je hangen in een soort eeuwig durende plakbandfase?

Het échte experiment

Ondertussen zit ook nog steeds die andere vraag in mijn hoofd. Die van trouwambtenaar Soraya de Bakker: ‘Beloof je getrouw aan alle verplichtingen te voldoen die de wet aan de huwelijkse staat verbindt?’

Uiteindelijk is dat misschien wel het gekste van alles. Niet dat mensen trouwen. Niet eens dat ze dat doen met iemand die ze niet kennen, maar dat ze zonder aarzelen ja zeggen op een vraag waarvan bijna niemand precies weet wat die inhoudt. En dat dit zo vanzelfsprekend is geworden tijdens de trouwplechtigheid in Married at First Sight, dat niemand van de familie even ingrijpt. Waarschijnlijk omdat ergens, diep van binnen, iedereen hoopt dat het goed komt… terwijl je eigenlijk al weet dat dit net zo afloopt als dat jaarabonnement op de sportschool waar je ooit vol goede moed ‘ja’ tegen zei, en waar je daarna nooit meer bent geweest.

Beeldbron: Still TV RTL4 – Married at First Sight – MAFS 2026 BABS Soraya de Bakker